Alvin Toffler’ın eşiyle yazdığı son kitabı “Zenginlik Devrimi”, gelecekte zenginliğin nasıl olacağına dair öngörüler aktarıyor. Bu ünlü fütürist çift, gelecekteki zenginlik yaratımında kaynak ve/veya servetin “bilgi” olacağına dikkat çekiyor. Herkes için son derece hayati olan bu konuda saptama ve beklentilerini paylaşıyor.

Aslında çok belirgin hissediliyor ki artık; akıl teri zenginleri, alın teri zenginlerinden daha çok ve hızlı kazanıyor!

Özellikle gelişmiş ülkelerdeki çalışanların çoğu, bilgi yaratımı veya paylaşımıyla uğraşıyor. Bu tür aktivitelerden para kazanıyor. Gelişmemiş ülkelerdeki atılım senaryoları da hızla “bilgi” temelli stratejik planlara taşınıyor. Kişisel ve toplumsal gelişme ve zenginleşme planlarında bilgi, bilgiyi işleme, anlamlandırma gittikçe daha hızlı bir şekilde, en kritik faktör olarak ön plana çıkıyor.

ABD’de işgücünün yüzde 60’ı, hizmete dayalı uzmanlık sektörlerinde çalışıyor. En hızlı büyüyen grup, uzman meslekler; başka bir deyişle, bilgi yoğunluğunun en fazla olduğu alanlar, meslek erbaplığı. Fabrika işçileri, bilgi işçilerine dönüşüyor. Birçok makine operatörü, zamanının büyük bölümünü bilgisayarlardan aldığı sinyallere göre belirlemeler yaparak geçiriyor. Yelken sporuna merak duyanlar, kaptanlık belgesi almak için katıldıkları kurslarda, elektronik navigasyon göstergelerini yorumlamayı ve kullanmayı öğreniyorlar. Bu kişiler de artık bilgi sektörünün alt dallarında çalışıyorlar. Bilgi üretiyor, işliyor ve aktarıyorlar. Eskinin sektör yan sanayi çalışanlarının yerine bu bilgi işçileri, bilgiyi kullanma uzmanları alıyor.

Ekonomistler tarafından uzun süre ihmal edilen bilginin ekonomik gücü, bundan sonra her zamankinden daha fazla dikkate alınmak durumunda. Daha önce benzeri görülmemiş bir hızla, bilgi, veri ve enformasyon yaratıyor ve biriktiriyoruz. Şu anda beyinlerimiz dışında saklanan bilgi, insanlık tarihinde ilk kez beyinlerimizde saklanan bilgiden daha fazla ve her geçen gün artıyor.

Beynimizdeki ve dışındaki toplam bilgi birikimini düzenleme, ulaşım ve dağıtım şekillerini her gün değiştiriyoruz. İnternet ve arama motorları, gittikçe daha kullanışlı bilgi arama yöntemlerini yaratmaya çalışıyor. 3G işleri iyice farklılaştırıyor!

Alvin Toffler, öğrencilerin bir şeyleri ezberlemek zorunda kalmadıkları bir eğitim sistemini görmemizin uzun sürmeyeceğini söylüyor. Onlar, gün gelecek, sadece ihtiyaç duydukları tüm bilgiyi saklayan bir alet taşıyacaklar.

Tüm bunlar, zenginlikle ilgili düşüncelerimizi yeniden biçimlendirmemizi zorunlu kılıyor.

Bilgi asla azalmıyor!

Aksine, bilgiyi ne kadar çok insan tüketirse, o kadar çok bilgi üretmek mümkün oluyor.  Buna ‘’Tüketen Üretim’’ – Parasız Ekonomi’’ deniyor…

Bilgi soyut; ona dokunamıyor ya da vuramıyor; onu koklayamıyor, ama kullanıyoruz.
Bilgi doğrusal değil; ufacık görüş ve fikirler, muazzam sonuçlar doğurabiliyor. Yahoo ve Google’ın oluşum hikâyeleri, bunun en tipik örneklerinden.

Bilgi, diğer tüm ürünler içinde daha taşınabilir olanı.

1 ve 0’a dönüştüğünde, Hong Kong veya Hamburg’daki on milyon insana aynı anda dağıtılabiliyor.

Bilgi, sembol veya soyutlamalara sıkıştırılabiliyor. Somut bir tost makinesini sıkıştırabilir miyiz? Bu yüzden bilgi, gittikçe daha küçük alanlarda saklanıp taşınabiliyor.

Bilgi, açık veya üstü kapalı olabiliyor. İfade edilebilir veya edilmeyebilir, paylaşılabilir veya gösterilmeyebilir. Masa ve kamyon gibi somut şeyler için aynı şeyi söyleyebilir miyiz?

Sonuçta, gelecekte para ekonomisi, çok daha geniş bir zenginlik sisteminin sadece ufak bir parçası olacak. Büyük ölçüde, adına “tüketen üretim” denen parasız ekonomiye dayalı, dünya çapında bir değer sistemiyle devrimci zenginlik oluşacak.